Tegen alle verwachtingen in

Met het aankondigen van mijn spontane solo-reis kreeg ik de ene na de andere reactie. Waar de ene vriendin haast euforisch was over mijn plan, waren er ook mensen die het vooral spannend vonden. ‘Zou je dat wel doen, lieverd’? Hoorde ik mijn ouders bezorgd zeggen. Ik begrijp de zorgen, het is natuurlijk spannend om je eigen dochter grootse plannen te zien maken. En dan niet zomaar plannen, plannen om er helemaal alleen op uit te trekken. Ik kan me best voorstellen dat het allemaal wat onverwacht was voor mijn familie. Een aantal maanden geleden ging het nog over het kopen van een huis samen met mijn vriend, nu ga ik alleen op pad..

Toch was voor mijn vriend de aankondiging minder onverwacht. Hij heeft gezien hoe ik me de afgelopen tijd vastbeet in het avontuur in mijn eigen stad, in de cursussen die ik ineens volgde en vervolgens mijn ontstane fascinatie voor solo-reizen. Ik moet wel zeggen dat mijn omgeving daar meer vraagtekens bij stelt: ‘Waarom zou je alleen reizen als je een fijne relatie hebt?’

Voor mij staan die twee totaal los van elkaar, het verlangen naar avontuur en het hebben van een fijne relatie. Een goede balans voor mij is juist het onvoorwaardelijk samen kunnen zijn met de vrijheid om ‘ja’ te kunnen zeggen op avontuur. Om individueel te kunnen dromen, naast het gemeenschappelijk dromen en bouwen aan een toekomst. Is dat niet waar het allemaal uiteindelijk om draait? De juiste balans.
Het klinkt misschien tegenstrijdig om het over balans te hebben, terwijl solo-reizen voelt als een totale tegenhanger van balans. Want wat ga je tegenkomen, wie ga je ontmoeten, hoe verloopt de reis en ga ik het wel leuk vinden? Als ik daar te lang over nadenk zou ik haast terugkrabbelen, maar ik heb mezelf beloofd dat niet te doen.

Collega’s zijn vooral enthousiast over mijn voornemen het avontuur aan te gaan – al voel ik ergens spanning bij mezelf over mijn vertrek. Laat ik mijn ambitie in de steek of lijkt het alsof ik mijn werk niet belangrijk vind? Om eerlijk te zijn - en dat kunnen mijn collega’s bevestigen - ben ik altijd vol in mijn carrière gedoken. Nu kan ik niet ontkomen aan het gevoel van verlangen naar meer. De wetenschap dát er meer is en dat niet alles draait om ‘the hustle’.

Het is gewoon tijd om bepaalde verwachtingen thuis te laten. Niet alleen die van anderen, vooral die van mezelf. Het hoeft niet perfect te verlopen, ik hoef niemand tevreden te stellen. Ik ga, hoe spannend ook, gewoon plannen maken en maak een lijstje van alles dat ik nodig heb op reis. Guess what: verwachtingen horen niet thuis op die lijst!

SUITSUIT

Hey there, ik ben SUITSUIT. Ik ben 27 jaar en woon in omgeving Utrecht (NL). Vrienden vinden me soms impulsief, ik noem mezelf liever een ambitieuze dromer. Er valt gewoonweg zoveel te ontdekken en ik wil het allemaal beleven. Hoe spannend het ook is. Ik ben niet bang om de ongebaande paden alleen te bewandelen, maar ik vind het leuk als je met me mee gaat. 

Explore with me
SUITSUIT

SUITSUIT

Hey there, ik ben SUITSUIT. Ik ben 27 jaar en woon in omgeving Utrecht (NL). Vrienden vinden me soms impulsief, ik noem mezelf liever een ambitieuze dromer. Er valt gewoonweg zoveel te ontdekken en ik wil het allemaal beleven. Hoe spannend het ook is. Ik ben niet bang om de ongebaande paden alleen te bewandelen, maar ik vind het leuk als je met me mee gaat. 

Explore with me
SUITSUIT