STILTE VAN DE SAHARA

Tijdens één van de dagen dat ik rondstruinde door de kronkelende straatjes van de medina, raakte ik in gesprek met een local. Ik had net de indrukwekkende expositie in het kunstmuseum Maison de la Photographie bezocht en zocht een verkoelend drankje. De pijlen in het museum wezen mij op een dakterras, waar ik een prachtig plekje vlak bij de bar vond. De barvrouw vroeg naar mijn kijk op de expositie en we raakten aan de praat over de schoonheid van de fotografie en mijn bevindingen over Marrakech. Nog voordat ze van mijn tafel weg wilde lopen, keek ze me bedenkelijk aan. Er verscheen een glimlach op haar gezicht. ‘Een retraite zou wel wat voor jou zijn.’ Ze schreef wat gegevens op een bonnetje en terwijl ze me die overhandigde zei ze: ‘Google het eens. Zo kun je Marokko op een hele andere manier ervaren.’ Je raadt het al, ik heb de stoute schoenen aangetrokken en me opgegeven voor een retraite. 

Terwijl ik mijn bagage over mijn rug slinger en het zweet van mijn voorhoofd veeg, besef ik me dat ik het toch best spannend vind. Ik kijk op en word warm verwelkomd door een hartelijke vrouw. Ze vertelt me over de cultuur waarin zij opgegroeid is, die van de Toeareg bevolking, en hoe ik me de komende dagen onder ga dompelen in de nomaden gemeenschap. Ze leest de mengeling van spanning en enthousiasme van mijn gezicht af en knikt geruststellend. ‘You will love it’, zegt ze in gebrekkig Engels.
Omringd door een gemengd gezelschap van Toeareg mannen en vrouwen, word ik bijgepraat over de intentie van de retraite. Vol passie vertelt één van de mannen over de wijsheid die de natuur bevat. Zijn ogen glinsteren wanneer hij naar de schemerende lucht wijst, terwijl hij vertelt hoe het licht, de seizoenen en de temperatuur invloed hebben op ons dagelijks bestaan. Een invloed die we vandaag de dag wel eens vergeten door de continue toestroom van appjes, pushberichten en verlichte schermen.

Het verzoek luidt dan ook om de telefoon op te bergen. Hoewel we hier geen bereik hebben, is het fijn om de telefoon ook niet binnen handbereik te hebben. Met de zojuist opgedane kennis op zak, open ik mijn journal. Hier heb ik nu eindelijk uitgebreid de tijd voor. Ik kan door mijn woorden bladeren zoveel ik wil en nieuwe bedenkingen op papier zetten.

Ironisch genoeg zweeft mijn pen boven het papier. Wat wil ik eigenlijk schrijven? Ik kan vertellen over de stilte en de sterrenlucht die eindeloos ver reikt of.. over het warme vest dat ik om mijn schouders gedrapeerd heb, met een koude woestijnnacht in het vooruitzicht. Misschien is dat het wel. Ik beleef het allemaal wat bewuster, dat vest, die sterrenlucht. En dat is heerlijk. De stilte kunnen pakken om te genieten van alles waar ik normaal gesproken niet lang bij stil sta. De tijd kunnen nemen, omdat ik de tijd hier heb.

Meer weten? Lees hier alles over mijn reis.

SUITSUIT

Hey there, ik ben SUITSUIT. Vrienden vinden me soms impulsief, ik noem mezelf liever een ambitieuze dromer. Er valt gewoonweg zoveel te ontdekken en ik wil het allemaal beleven. Ik ben niet bang om de ongebaande paden alleen te bewandelen, maar ik vind het leuk als je met me mee gaat. 

Explore with me
SUITSUIT

SUITSUIT

Hey there, ik ben SUITSUIT. Vrienden vinden me soms impulsief, ik noem mezelf liever een ambitieuze dromer. Er valt gewoonweg zoveel te ontdekken en ik wil het allemaal beleven. Ik ben niet bang om de ongebaande paden alleen te bewandelen, maar ik vind het leuk als je met me mee gaat. 

Explore with me
SUITSUIT