Ochtendroutine

EXPLORE LIFE, dat is hoe dit hele project in mijn hoofd galmt. Ik wilde al benoemen hoe ambitieus dat klinkt, maar dat is dus precies wat ik wil leren loslaten. Ambitie genoeg, maar het hoeft niet altijd.

Daarover gesproken: toen ik gister al vroeg wakker werd, schoot ik al direct in de actiemodus om de honger naar een concreet plan te stillen. Ho eens, vriendin. Met de onrust in m’n kop ben ik naar buiten vertrokken. 

Een koffie to go gaat me echt niet steeds uit bed lokken om die ochtendwandeling te maken. Ik ben meer zo’n persoon die ’s ochtends met haar borstel nog in het haar rondrent. Op zoek naar mijn schoenen, ontbijt en de wilskracht op een dag dit terugkerende gestreste ritueel te doorbreken. 

Tijdens m’n wandeling zag ik dat de yoga barn open huis had, van 07:00 tot 15:00. Early birds catches the worm, right? Of is dat te ambitieus? Anyway, misschien helpt het iets in m’n ochtendritueel. Ik weet niet precies waar de spontaniteit vandaan kwam, maar voor ik het wist weet stond ik op de drempel van de yoga barn.

Om me heen zie ik vrouwen met een ogenschijnlijke kalmte matjes neerleggen in de met zon verlichte ruimte. De verleiding me om te draaien en linea recta de deur weer uit te rennen is groot. Dit is wel heel zen en laten we eerlijk zijn, zo zen voel ik me momenteel niet. Onderweg naar hier vergat ik nog net niet mijn voeten mee te nemen, maar goed. Explore life, zei ik, toch? Let’s go. 

De yoga instructrice stelt zich voor. ‘‘Aangenaam, lieve mensen, ik ben Sofia en neem jullie mee in mijn guided meditation’’. Terwijl Sofia de ruimte vult met het geluid van de klankschaal die op haar schoot ligt, probeer ik de kalmte eigen te maken. Ik stretch, mijn neus raakt met moeite mijn knie en ik kan alleen maar denken: ‘‘waarom ontspan ik niet?’’. 

Naast me slaakt iemand een zucht van verlichting.  ‘‘Goed zo’’, Sofia knikt goedkeurend naar mijn verlichte buurvrouw. Ik wil het ook goed doen en rek mijn armen nog even verder uit dan mijn buurvouw. Ik onderdruk een pijnkreet. Op de achtergrond hoor ik Sofia: ‘‘Je moet hier niets, behalve zijn. Ontspan’’. 

Die pauzestand waar ik het eerder over had, die me deed besluiten mijn intuïtie te volgen? I like it so far. Vandaag voelde ik even een rustmoment in mijn drukke bestaan. 

Mijn buurvrouw tikt me aan: ‘‘Ik hoop je nog een keer te zien’’. Ik kijk haar vertwijfeld aan. ‘‘Alleen als het goed voelt’’, zegt ze er snel achter aan.   Adem in... adem uit... Het viel me alles mee. Bovendien heeft de vrouw een punt. Dat is het hele ding met intuïtie, right? Alleen als het goed voelt.

 

SUITSUIT

Hey there, ik ben SUITSUIT. Ik ben 27 jaar en woon in omgeving Utrecht (NL). Vrienden vinden me soms impulsief, ik noem mezelf liever een ambitieuze dromer. Er valt gewoonweg zoveel te ontdekken en ik wil het allemaal beleven. Hoe spannend het ook is. Ik ben niet bang om de ongebaande paden alleen te bewandelen, maar ik vind het leuk als je met me mee gaat. 

Explore with me
SUITSUIT

SUITSUIT

Hey there, ik ben SUITSUIT. Ik ben 27 jaar en woon in omgeving Utrecht (NL). Vrienden vinden me soms impulsief, ik noem mezelf liever een ambitieuze dromer. Er valt gewoonweg zoveel te ontdekken en ik wil het allemaal beleven. Hoe spannend het ook is. Ik ben niet bang om de ongebaande paden alleen te bewandelen, maar ik vind het leuk als je met me mee gaat. 

Explore with me
SUITSUIT