KIKI’S GROOTSTE INPAKBLUNDER OOIT (én 5 culinaire tips op Kreta!)

Toen vriendin Ploon met de uitnodiging kwam om hun prachtige huis op Kreta te bezoeken was het antwoord vrij snel duidelijk. Natúúrlijk zagen we het zitten om een mid-weekje met 4 vriendinnen een Griekse eiland te ontdekken, te ontspannen aan het zwembad en de Mediterrane keuken te ervaren.

Zo gezegd, zo gedaan en voor we het wisten zaten we in de taxi onderweg naar Schiphol. Maar niet alles ging van een leien dakkie. Het eerste probleempje werd duidelijk. Want ‘’waarom hebben we eigenlijk geen boarding passes?!’’ zei vriendin Raychel, die de avond ervoor met een aantal wijntjes op ons besloot in te checken. Nou, niet dus. En dat is op zich geen probleem, als je het incheck-proces hebt ingecalculeerd. Of als er gewoon nog genoeg plek is in het vliegtuig om het nog even snel in de taxi te doen. Maar gezien beide niet het geval was begon het zweet ons zachtjes aan uit te breken.

Eenmaal op de airport aangekomen snelden we naar de check-in balie, waar een lange rij ons tegemoet stond. Zo’n 20 minuten later waren we aan de beurt, het was inmiddels 5:35 en onze vlucht zou om 6:30 vertrekken. Geen stress dus. Driekwartier om door de bagage-controle te komen en naar de gate te lopen. Prima!

Maar toen gebeurde het. Het moment dat ik mijn prachtige, lichtroze paspoorthoesje van SUITSUIT opendeed en een paniekaanval naderde. Hij. Was. Leeg. WAT?!

Schrik, paniek, stress, zenuwen. Want ik móet met mijn vriendinnen mee dat vliegtuig in. Ik moet en zal dat Griekse eiland betreden voor een welverdiend weekje weg. Nadenken dus. Een spoedpaspoort?!

Paspoortfoto’s waren al gemaakt, toen de extreem ontspannen marechaussee me na 10 minuten wachten in tranquillo tempo vertelde dat ik toch écht een identiteitsbewijs nodig had om een spoeddocument aan te maken, zakte de moed me in de schoenen.

Vriendin Eline kwam met een alternatief. BESTEL NU EEN UBER! Na een korte twijfel (want het was inmiddels 5:45 en ‘dat ga ik nooit redden’) besloot ik er toch voor te gaan. Ik woon immers aan de ring in Nieuw-West en motiveer zelf altijd iedereen met ‘niet geschoten is altijd mis’. Dus daar gingen we, met 180 km per uur over de snelweg en de meest meedenkende Uber-chauffeur OOIT naast me.

Dankbaar dat ik was, toen ik om 6:07 met gevuld paspoorthoesje en klotsende oksels terug was bij diezelfde check-in balie. Totdat bleek dat de check-in altijd een half uur voor vertrek van het vliegtuig sluit. Zou het dan toch nog mislukken? Dat konden ze niet maken. Ik stond hier nu toch?!

Brutale (maar beleefde) mensen hebben de halve wereld, dus hoe ik het precies voor elkaar kreeg kan ik me niet herinneringen, maar tóch kreeg ik een boarding pass in mijn handen gedrukt. ‘’Maar dat gaat ze toch nooit meer halen, het is de allerlaatste gate en het is druk’’ hoorde ik iemand nog zeggen in de verte.

Maar ik moest. en. zou. die vlucht halen, dus in onmenselijk tempo sjeesde ik als een malle over de airport. Mijn SUITSUIT-koffertje heeft zéker wat mensen voor de voeten gereden, maar mijn 53 sorry’s wekten begrip op.

Om 6:29 naderde ik de gate, om vervolgens door applaudisserende en schaterlachende vriendinnen opgewacht te worden aan het eind van de vliegtuigslurf. I MADE IT!
Zo onopvallend mogelijk probeerde ik het vliegtuig binnen te lopen, sorry mompelend naar het vliegteam en de oplettende passagiers. Maar zo makkelijk kwam ik er niet mee weg. Ik kreeg een warm onthaal door de megafoon en een applaus van het hele vliegtuig. ‘WELKOM KIKI!’. Ik kon wel door de vliegtuigvloer zakken, maar wát was ik blij dat ik zat.

Met een vakantiegevoel 2.0 naderde we Kreta, dankbaar om in de lucht te zitten en helemaal klaar om het prachtige huis te bezoeken en het Griekse eiland te ontdekken. En dat deden we, om vervolgens deze geweldige culinaire tips van de stad Rethymnon met jullie te kunnen delen:

Restaurant Avli: een sprookjesachtige binnentuin waar je de échte keuken van Kreta in een modern jasje kunt proeven.

Restaurant Alana:
gegrilde groenten met een frisse yoghurtsaus was één van de Mediterrane toppers op deze menukaart. Inclusief een glas Griekse wijn ernaast.

Raki ba Raki: smalle straat verstopt in Rethymnon, laat je je tafel vol zetten met Griekse tapas. En een liter wijn voor €8. Heerlijk!

Restaurant Lemonokipos: een familierestaurant waar je kunt lunchen en dineren onder de citroenbomen. Wie zegt daar nou nee tegen?

Veneto: alles is hier huisgemaakt, inclusief de likeuren en hun eigen wijn. Sommelier Maria helpt je maar al te graag bij je wijnkeuze!

Moraal van dit verhaal: check ALTIJD of je paspoorthoesje gevuld is met hetgeen ze voor bedoeld is. Je paspoort. Het allerbelangrijkste item om in te pakken als je op reis gaat. En dan kan het bij zo’n doorgewinterde reiziger als ik toch nog gigantisch misgaan. Lesje geleerd, dit gaat mij nooit meer gebeuren. En jou hopelijk ook niet.

Wat is jouw grootste reisblunder ooit geweest?

KIKI'S FAVORIETEN

Kiki Bosman

Mijn naam is Kiki Bosman, ik ben 24 jaar jong en woon al zes jaar met héél veel plezier in Amsterdam. Eten, drinken, reizen en gezelligheid – dat zijn toch wel belangrijke (terugkerende) elementen in mijn dagelijkse leven. Veel van deze dingen voer ik uit voor mijn onderneming: Girls Who Magazine. En daarvoor mag ik toch wel in mijn handjes knijpen. Van mijn grootste passies heb ik mijn werk weten te maken.

@kikibosman_

Laat een opmerking achter

Kiki Bosman

Mijn naam is Kiki Bosman, ik ben 24 jaar jong en woon al zes jaar met héél veel plezier in Amsterdam. Eten, drinken, reizen en gezelligheid – dat zijn toch wel belangrijke (terugkerende) elementen in mijn dagelijkse leven. Veel van deze dingen voer ik uit voor mijn onderneming: Girls Who Magazine. En daarvoor mag ik toch wel in mijn handjes knijpen. Van mijn grootste passies heb ik mijn werk weten te maken.

@kikibosman_