#5 Free as a bird

Een jaar of vijf geleden had het me weken gekost om een bestemming te vinden voor mijn jaarlijkse ontvlucht-de-winter-reis. Zou het Costa Rica worden? Mexico misschien? Of toch richting Azië? Urenlang spitte ik blogs en reisgidsen door, zat honderden foto's te bekijken van stranden en bergen, overwoog even om maar gewoon thuis te blijven, en koos uiteindelijk voor Sri Lanka. Want dat had én strand én berg, was klein van stuk en dus makkelijk te bereizen, de zon zou zich veel laten zien en de regen juist niet, en ik kende nog bijna niemand die er was geweest. Ik boekte een ticket, kocht een Lonely Planet-gids, de voorpret kon beginnen.

Alles leek in kannen en kruiken totdat ik bij het kopje 'solo female travellers' aankwam. In verschillende bewoordingen stond er dat als vrouw in je eentje door Sri Lanka reizen op z'n zachts gezegd geen goed idee was. “Physical harrasment can occur anywhere.” “Single women may be followed. Always stay connected with larger groups of people” “There have also been cases of solo women being attacked by guides at heritages sites. Again: don’t go alone.”. En van anderen hoorde ik dat je als vrijgezelle vrouw ook nog eens de godganse dag de vraag krijgt waar je husband toch is, en dat het sowieso op veel onbegrip zou stuiten als ik daar zonder mannelijke partner zou rondlopen. Dus daar zit je dan, met je ticket. Mijn gevoel schommelde tussen 'dit wordt verschrikkelijk' en 'ach hoe erg kan het nou eigenlijk zijn', Sri Lanka was toen weliswaar een stuk minder ontwikkeld qua toerisme dan het nu is maar het was nou ook weer niet zo dat ik de eerste vrouwelijke soloreiziger was die het land zou betreden. Dus ik probeerde de bangmakerij van me af te laten glijden en stapte na een paar weken gewoon het vliegtuig in.

De eerste dagen in Colombo, de hoofdstad, waren tamelijk onwennig. Wanneer je hebt gelezen over hoe mannelijke aandacht zomaar kan omslaan in iets negatiefs is het heel lastig om gezwaai en geroep van marktlui of gewone passanten zomaar naast je neer te leggen. 'Was dit niet precies waar ik voor gewaarschuwd was?' gonsde het de ganse dag door m'n hoofd, met als resultaat dat ik vrij gespannen en zonder enig plezier over straat liep. Maar zo ging ik toch niet nog drie weken verder reizen? Ik kwam daar toch voor m'n lol? Het roer moest om, en ik besloot om alles gewoon te beschouwen als enthousiasme van lokale bevolking – en dat werkte.

Een kleine week en heel veel plezier later was ik onderweg van Kandy naar Sigirya, twee plekken net ten noorden van het midden van het land. Mijn tuktuk-driver reed langs een oude tempel en adviseerde me om even naar binnen te gaan. Ergens flitste de zin 'don't go alone' door m'n hoofd, maar ik herinnerde mezelf aan m'n eigen afspraak en aangezien hij me gewoon een heel aardige man leek legde ik dat gevoel snel naast me neer.

Van de tempel was niet veel meer over, maar in de hoek zat wel een oude meneer gebogen over een klein houten bureautje ijverig te strepen en te pennen. Toen ik dichterbij kwam zag ik dat hij een schrift en een stapeltje gedroogd en geperst bananenblad had liggen, en daar zinnen en woorden in kraste. Of ik er ook eentje wilde, vroeg hij, en zo ja wat mijn naam dan was. 'Elisabeth', vertelde ik hem. 'So Elisabeth, do you have a husband?' vroeg hij terwijl hij mijn naam in het blad zette. Ik kon een kleine zucht niet onderdrukken, daar gáán we weer, en vertelde hem dat ik niet getrouwd was. 'Really?' zei hij, zijn ogen duidelijk fonkelend. 'That is great! Never get married! It's a trap. First you get married, than come the babies, and you'll never be free again. Now, you are free. Free as a bird. Never get married! Fly! Fly free as a bird!' Hij was er inmiddels bij gaan staan en gaf me een omhelzing over dat tafeltje heen, en ik was vooral stomverbaasd dat ik deze peptalk uitgerekend in Sri Lanka te horen kreeg.

Dát hadden ze in de Lonely Planet moeten zetten.

Liesbeth Rasker

Liesbeth Rasker (31) is reisjournalist en heeft van haar werk haar hobby gemaakt: reizen, dus nu schrijft ze reisboeken en -verhalen. Ze spendeert teveel tijd op Instagram, woont in Amsterdam, houdt van Italië en wil ooit nog alle landen van de wereld bezoeken. 

@liesbethrasker

Laat een opmerking achter

Liesbeth Rasker

Liesbeth Rasker (31) is reisjournalist en heeft van haar werk haar hobby gemaakt: reizen, dus nu schrijft ze reisboeken en -verhalen. Ze spendeert teveel tijd op Instagram, woont in Amsterdam, houdt van Italië en wil ooit nog alle landen van de wereld bezoeken. 

@liesbethrasker